Kara Şey

çikin, kara bi'şey bu be, derdi anneannem. nazar değmesin diye çocuklara.

o'nu görseydi ona da kara bi'şey derdi. nazar değmesin torunumun yüreğini ısıtana diye.

kara şey,
sözcüklerden dizdiği labirentlerde kaybolduğumda bulandırdı aklımı, şiirleriyle okşadı çirkin ördek yavrusu ruhumu.

saten pürüzsüzlüğü ve serinliğindeydi sohbetleri. uzanıverdiğimde gevezeliğine dinginleşiyor, bolca gülümsüyordum. o ise masaj yapmakla meşguldü bana, dünya müzikleri ile...

sonra baktı; aslında bakmıyordu, gözleri başka bir yerde, şaşı gibi ,şaşı değil de şehla, nereye bakıyorsa artık. kimlere bakıyordu, bilmiyordum o gözler, ben beni gördüğünü düşündüm. öyle düşünmek istedim.

uzaklardaydı o,
esmer tenine başkaları dokunuyordu,
ben dişiliğinin hayaliyle vuslata eriyordum sarılırken yastığıma.
onun en mahrem yerlerine dokunan eller, boğazıma sarılıyordu geceleri...

ört üstünü kara şey,
dokunmasın kimse sana...